ΑΤΟΜΑ ΠΛΑΤΑΝΩΝ» ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ ΤΟΥ ΔΑΣΑΡΧΕΙΟΥ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ

ΑΤΟΜΑ ΠΛΑΤΑΝΩΝ» ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ ΤΟΥ ΔΑΣΑΡΧΕΙΟΥ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ.

του Παπαγιάννη Δονάτου

Καθηγητή Ευρωπαϊκού Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Δικηγόρου στο ΣΔΑ

 

Γνωστόν τοις πάσι: η μεγαλύτερη διαφθορά, διαπλοκή και γενικά παρανομία στο σύνολο των κρατικών υπηρεσιών εντοπίζεται πρωτίστως στις πολεοδομίες, τα δασαρχεία, την τοπική αυτοδιοίκηση και τις υγειονομικές υπηρεσίες. Αυτά δείχνουν όλες οι μετρήσεις που έχουν γίνει μέχρι σήμερα από διάφορες έρευνες.  

Πάμε να δούμε δυο πραγματικά περιστατικά για τα οποία έχω ιδίαν αντίληψη και τα συμπεράσματα θα τα αφήσω στον αναγνώστη τούτου του σημειώματος.

Πραγματικό περιστατικό πρώτο: Ο Δήμος Σουλίου προκηρύσσει προς υλοτομία δασική έκταση στο χωριό Πετροβίτσα. «Των προβλεπομένων νομίμων διαδικασιών περατωθεισών», ο ανακηρυχθείς εργολάβος αρχίζει την υλοτόμηση. Σαφής η απαγόρευση. Από την υλοτομία εξαιρούνται ρητά οι αριάδες. Η υλοτομία διεξάγεται κάτω από το άγρυπνο μάτι των ελεγκτών του Δασαρχείου Θεσπρωτίας και ο εργολάβος γράφοντας στα παλιά του τα παπούτσια τη συγκεκριμένη απαγόρευση, κόβει ανενόχλητα εκατοντάδες αριάδες.  

Μία των ημερών εμφανίζεται στο χώρο της υλοτόμησης ο ίδιος ο τότε δασάρχης. Στον χώρο όμως υπάρχει και αγροικία που κατοικείται, πάνω στην οποία έπεσε ο δασάρχης. Βεβαίως στο δασάρχη προσφέρθηκε καφές. Και κουβέντα στην κουβέντα η γιαγιά δεν το άντεξε γιατί μέσα σ’ αυτό το δάσος μεγάλωσε. Το αγαπούσε. Δεν κρατήθηκε. Ο διάλογος: «Καλά ωρέ δασάρχη μου, δεν το αγαπάτε αυτό το δάσος; Αφήνετε τον εργολάβο να κόψει όλους αυτούς τους αριάδες; Πότε θα ξαναγένουν αυτοί παιδάκι μου;». Μαντέψτε την απάντηση του δασάρχη. Είναι για βραβείο. Δεν υπάρχει. Είναι απίστευτη. «Αλήθεια γιαγιά, κόβει αριάδες; Να μου κάνεις έγγραφη καταγγελία και να δεις τι θα του κάνω εγώ»…….

Εντάξει φίλε αναγνώστη, καταλαβαίνεις τώρα, δεν της ζήτησε δα «την έγγραφη καταγγελία» και επί …. «ενσήμου χάρτου». …. Αποδείξεις ζητούσε ο άρχοντας των δασών…

Πριν κλείσω το πρώτο περιστατικό προειδοποιώ: μη τολμήσει κανείς να αμφισβητήσει το περιστατικό γιατί (πέραν του ότι η γιαγιά ζει, τάχει τετρακόσια και είναι ακόμα θυμωμένη) τον καλώ από τώρα να του υποδείξω εγώ έναν προς έναν τους αριάδες που αδιάντροπα έκοψε ο εργολάβος, κάτω από την μύτη των άγρυπνων φρουρών του Δασαρχείου Θεσπρωτίας, του δασάρχη συμπεριλαμβανομένου. Αυτών των φρουρών που άμα εντοπίσουν κανένα δυστυχή να κόβει καμιά κουμαριά για να ζεσταθεί το χειμώνα εφαρμόζουν απαρέγκλιτα το νόμο: κατάσχεση βενζινοπρίονου, κατάσχεση καυσόξυλων, μήνυση κ.λπ, κ.λπ.  

Πραγματικό περιστατικό δεύτερο: Στο ίδιο χωριό και στην είσοδό του, υπάρχει η κεντρική βρύση, το πλυσταριό, δίπλα στη βρύση ο λάκκος (ρέμα) επί του οποίου κατασκευάστηκε από την τότε Κοινότητα η γέφυρα και πάνω στη γέφυρα διαμορφώθηκε μια μικρή πλατεία. Ακριβώς στη θέση τη βρύσης υπάρχουν, μάλλον υπήρχαν, τρία αιωνόβια πλατάνια που κοσμούσαν την κεντρική βρύση και χάριζαν δροσιά στο διψασμένο διαβάτη. Η διάμετρος των δύο υπερβαίνει το ενάμιση μέτρο. Αληθινά στολίδια. Υγιέστατα. Καταπράσινα. Αιωνόβια. Στην είσοδο του χωριού.

Αυτός ο χώρος με τον προφανή και αυταπόδεικτο κοινόχρηστο χαρακτήρα, διεκδικείται από τον ιδιοκτήτη της παρακείμενης στο ρέμα ιδιοκτησίας.

Για την οικονομία της εξιστόρησης, ας δεχθούμε ότι πράγματι «τα χαρτιά» εμφανίζουν και τον συγκεκριμένο κοινόχρηστο χώρο περιλαμβανόμενο στην ιδιοκτησία του. Ο «ιδιοκτήτης» ζητά από το Δασαρχείο Θεσπρωτίας άδεια να κόψει τα δύο εκ των τριών πλατάνων και να κλαδέψει τον τρίτο. Ασύλληπτο; Και όμως αληθινό. Και ακόμα πιο τραγικό. «Η αναπληρώτρια προϊσταμένη της Δ/νσης Δασών» χορηγεί την άδεια. Και ακόμα πιο τραγικότερα. Ύστερα από αυτοψία που διενέργησε υπάλληλος του Δασαρχείου κατόπιν εντολής της.

Φίλε αναγνώστη, υπάρχουν όρια στον εμπαιγμό. Τα υπερέβησαν προκλητικά. Ίσως γιατί έχουν πειστεί για το ατιμώρητο. Στην τηλεφωνική μου επικοινωνία με την κα «αναπλ. Προϊσταμένη της Δ/νσης Δασών» και στο υποκριτικό ερώτημά μου, αν επιτρέπεται η κοπή πλατάνων σε ιδιοκτησία  μου, η κα αναπλ. Προϊσταμένη μου απαντάει με ένα βροντερό, κατηγορηματικό «όχι». «Ούτε μετά από άδειά σας;». «Μόνο αν εμποδίζεται η καλλιέργεια». «Και τότε πως χορηγήσατε άδεια στην Πετροβίτσα σε χώρο όπου βρίσκεται ρέμα, γέφυρα και εμφανώς μια μικρή πλατεία; Τι είδους καλλιέργεια θα επιχειρηθεί επί γέφυρας; Επί ρέματος; Τυφλή ήταν η υπάλληλός σας που έκανε την αυτοψία;». Η κα αναπλ. Προϊσταμένη στριμώχτηκε.  

Θέλετε την απάντηση; Είναι απίστευτη. Συνδυάστε την με την απάντηση του δασάρχη στη γιαγιά. «Να μου κάνετε έγγραφο κύριε και θα σας απαντήσω»…..  

Δόξα τω θεώ εγώ ξέρω κάτι λίγα γράμματα και της έγραψα. Και εκείνη «με έγραψε». Κανονικά. Ο κολοφώνας της γραφειοκρατικής υποκρισίας. Της διαστρέβλωσης. Ένα αληθινά κατάπτυστο δημόσιο έγγραφο, όπου η κα αναπλ. Προϊσταμένη δεν απαντάει επί του αιτήματος για ανάκληση της προφανώς παράνομης πράξης και αναμειγνύοντας άσχετα στοιχεία, μισές άσχετες αλήθειες και αφού αποκρύπτει τα ουσιώδη, καταλήγει:  «Τα εν λόγω άτομα πλατάνου, όπως προκύπτει από τα συνημμένα έγγραφα, και τα στοιχεία μέτρησης που ελήφθησαν κατά την αυτοψία, βρίσκονται εντός του 53 τεμαχίου της Τ.Κ. Πετροβίτσας».

Όχι κα «αναπλ. Προϊσταμένη». Δεν μπορείτε να με κοροϊδεύετε και μάλιστα σε δημόσιο έγγραφο. Δεν μπορείτε να εμπαίζετε τους πολίτες. Δεν απευθύνεστε σε λωτοφάγους. Κατανοείτε ανάγνωση;  Δεν σας ζήτησα να μου πείτε που κατά «τα χαρτιά» ανήκει ο χώρος. Σας ζήτησα να μου εξηγήσετε για ποια καλλιέργεια δόθηκε κατ’ εξαίρεση ή άδειά σας να κοπούν δύο αιωνόβιοι πλάτανοι και να ψαλιδιστεί ο τρίτος, όταν η κοπή ως κανόνας απαγορεύεται, ανεξαρτήτως ιδιοκτησιακού καθεστώτος. Αυτό στο Διοικητικό Δίκαιο λέγεται ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία όλων των κατ’ εξαίρεση εκδιδόμενων διοικητικών πράξεων.  

Στον πανικό σας να δικαιολογήσετε τα αδικαιολόγητα καταλήγετε στην πλήρη διαστρέβλωση του νόμου. Μας λέτε εμμέσως πλην σαφώς ότι αν … «το άτομο πλατάνου»  βρίσκεται στην ιδιοκτησία μου έχω το δικαίωμα να τον κόψω. Η άδειά σας έχει καθαρά διαπιστωτικό χαρακτήρα και χορηγείται υποχρεωτικά εφόσον αποδείξω την ιδιοκτησία μου. Κατανοείτε τις συνέπειες; Αιδώς. Τόσος αυτοεξευτελισμός σε δημόσιο έγγραφο;

Το ποινικό σκέλος της υπόθεσης θα το ερευνήσει η εισαγγελική αρχή, το δε πειθαρχικό η προϊσταμένη της αναπλ. Προϊσταμένης Αρχή και δεν ενδιαφέρει το ευρύτερο κοινό. Εκείνο όμως που εμένα με προκαλεί είναι τούτο: τα εκατοντάδες πλατάνια, που βρίσκονται κατά μήκος του ρέματος αποτελούν «άτομα πλατάνων» ή διάολε «ομάδα», «συστάδα», «οικογένεια», «δάσος» πλατάνων;

Ο Ταλεϊράνδος, όταν οι Βουρβόνοι επανέκαμψαν στον γαλλικό θρόνο, μας έδωσε έναν από τους πλέον απαξιωτικούς αφορισμούς του: «Δεν έμαθαν τίποτα και δεν ξέχασαν τίποτε». Ακριβώς όπως στο Δασαρχείο μας. Η κρίση δεν τους δίδαξε τίποτα.

 

Και το ερώτημα: «Quis custodiet ipsos custodes?» Ποιος θα φυλάξει τους φύλακες;

 

Εφημερίδα Θεσπρωτών Διαβουλευση.
Σχολιάζοντας την Θεσπρώτία και την επικαιρότητα της.
Ολα τα νεα και οι ειδήσεις απο Ηγουμενιτσα, Φιλιάτι, Θεσπρωτία και όλη την Ήπειρο. Οτι συμβάινει στην Θεσπρωτία ανεβαίνει πρωτα εδώ.

Σχόλια